Síðastliðnar tvær vikur hef ég verið að hanna og skipuleggja lítið sumarhús ásamt fjórum dönskum fýrum. Verkefnið fólst í því að finna lóð, hann og teikna húsið, smíða módel í hlutföllunum 1:50, hengja allt saman uppá töflu (nema að sjálfsögðu módelið) og kynna fyrir kennurum og samnemendum. Samvinna hópsins gekk algerlega upp að mínu mati. Vorum mjög skipulagðir og tókum þetta föstum tökum.
Það eina sem hefði í raun getað klikkað var kynningin, eða öllu heldur minn hluti kynningarinnar. Ég hélt fyrirfram að ég myndi verða stressaður en varð það ekki, roðnaði ekki einu sinni. Hugsaði bara með mér: Fokk itt, I´ve past the point of no return! Tók smá kayaksálfræði á þetta (veit samt ekki við hvern FokkItt-kenningin er kennd).
Við vorum grúppa númer þrjú. Gekk eins og smurt. Ég notaði bara mína viðskiptadönsku og sýndist ég sjá einhverja ofurlitla kippi í öðru munnviki annars kennarans þegar ég var að blaðra en sannfærði sjálfan mig um að þetta væri fjörfiskur, jafnvel ættgengur.
Eftir sjálfa kynninguna fengum við allskyns spurningar um hitt og þetta varðandi húsið. Þá smellti ég upp gáfulega pókerfésinu og kinkaði kolli annað slagið, svona rétt til þess að sýnast vita eitthvað um þetta og vera með á nótunum (ég bið aldrei um nótu og er þ.a.l. aldrei með á þeim).
Í dag voru grúppurnar leystar upp og skipað í nýjar. Vonandi gengur það eins vel. Næsta verkefni mun hins vegar taka mun lengri tíma, svona á að giska það sem eftir er annar. Verður spennandi. Mér finnst nefnilega helvíti gaman í skólanum.
Annars er allt við það sama, Tinna les og les og hjólar og hjólar og ég hjóla og hjóla og hlusta og hlusta og drekk svo kaffi inná milli. Í gærmorgun á leiðinni í skólann sá ég hvar slátrari var að bera skrokka úr flutningabíl og inní búðina. Svo í gærkvöldi sá ég þátt um ameríska feitabollu sem hafði farið í magaminnkunaraðgerð en sat uppi með heilmikið af skinni. Í þættinum var sýnt hvernig það var fjarlægt. Tinnu fannst þetta óþægilegt að horfa á en mér varð hugsað til slátrarans.
Næst þegar okkur vantar hakk veit ég hvert ég á að leita.
Gott í bili
4 ummæli:
Gaman að sjá að vel gengur hjá ykkur. Danskan er náttúrulega skítlétt. Jafnvel heimskir Danir tala hana eins og ekkert sé.
Hallgrímur Örn.
Já og svo virðast heimskir Íslendingar geta lært hana
Gott að heyra...en yfir í mál málanna, eruð þið búin að fara í sirkusinn?
Kv. Gutti hetja.
Nebb, við vorum búin a undirbúa atriði þar sem ég gerði alls kyns kúnstir á hjólinu og Tinna hélt á eldhring á bikiníi.
Þeir gúdderuðu atriðið ekki, of stuttur fyrirvari sagði sirkusstjórinn.
Mátti reyna...
Skrifa ummæli