Sprengdi dekk á fjallahjólinu mínu á sunnudaginn. Fúlt! Fór með það til einhvers araba sem sérhæfir sig í svona löguðu. Hann var hress. Mátum stöðuna í bróðerni. 350 kall fyrir nýja slöngu og nýtt dekk. It´s a deal sagði ég. Hann varð enn hressari. Ég hugsaði með mér að þetta væri sennilega hressasti arabinn af þeim öllum. Fékk hann til að skrifa verðið á miðann, svona til öryggis. Á svolítið erfitt með að treysta fólki sem er of hresst.
Fór svo í morgun til að sækja fákinn. Ekki minnkaði hressleiki arabans þegar hann sá glitta í seðlana. Sem betur fer hafði mér tekist að fá hann til að skrifa niður verðið í gær því það fyrsta sem hann sagði við mig var að raunvirði nýja dekksins væri það hátt að ég hefði eiginlega átt að borga 450 kall en ekki 350.
Hvaða lærdóm má svo draga af þessu?
Jú, nebblega að reiðhjólavirkjar eru engu betri en bílasalar og að akureyringar nota danska slettu þegar þeir tala um sprungin dekk.
10-4
Engin ummæli:
Skrifa ummæli